Sint Martinus

11 november:

Sint-Maarten, Sint Maarten, Sint Maarten
Reed door weer en wind,
zijn vurig paard droeg hem gezwind,
Sint-Maarten reed met vollen moed,
zijn mantel dekt hem warm en goed.
Een oude, een oude, een oude
man stond aan de baan,
hij keek de ridder smekend aan,
‘Och help mij toch uit deze nood,
ik vond hier in de kou de dood.’
Sint-Maarten, Sint Maarten, Sint Maarten
was zeer aangedaan,
hij bleef voor d’arme bedelaar staan,
hij trok zijn slagzwaard uit de schee,
en sneed zijn mantel vlug in twee.
De oude, de oude, de oude
man kwam s’nachts weerom,
hij had de halve mantel om,
hij sprak tot Maarten zonder spot,
en zei: ’Ik ben de lieve God’

(foto: Achter de Dom, Utrecht)

Namen die weer hardop klonken

Wijd openstaande deuren, in het portaal  kaarsen in een bloemschikking, een kerk vol kaarslicht en symbolen die mogelijkheden bieden om te gedenken. Met Allerzielen was er tijdens de open kerk, Tijd om te gedenken en de zondagse eucharistieviering ruim gelegenheid voor herinneringen, verdriet, troost en de namen van overledenen.

Zaterdagavond klonk het requiem van Puccini, zongen solisten en koor, speelden een pianist en celliste Spiegel im Spiegel. Persoonlijke ervaringen werden verteld, gedichten voorgelezen. Dan het moment waarop een ieder een licht ergens kan neerzetten, een naam kan achterlaten; op een steen, bij het rafelkleed, op de lijst die later voorgelezen werd.
Die naam, die ene, die weer hardop genoemd wordt. Zo goed om die weer te horen, zo fijn om dat temidden van al deze mensen te mogen meemaken.

Een impressie in beeld:

Allerzielen

Gedachtenis. Degene die je zo dierbaar was en van wie je afscheid moest nemen door het overlijden. Zijn of haar naam die alles zegt, noemen, hardop of fluisterend.
Een kaars aansteken terwijl allerlei herinneringen door je hoofd gaan. Verdriet, dankbaarheid om wie iemand was, onmacht, allerlei gevoelens kunnen je overvallen.

Op Allerzielen, 2 november, is de kerk open om te gedenken. Van tien uur ‘s morgens tot tien uur ‘s avonds.
Om even in stilte te zitten, misschien een kaars te branden. En als je wilt is er iemand die naast je komt zitten, om samen stil te zijn of om te luisteren naar jouw verhaal.
De kerkdeuren staan open om in en uit te lopen wanneer jij wilt. 

‘s Avonds van 19.30 tot 20.30 uur is er Tijd om samen te gedenken.
Een uur met muziek, teksten, verhalen en symbolen. Met gebed en ruimte om zelf de naam van overledenen zichtbaar te maken.
Djoeke Klijzing (cello) en Bob van der Linde (piano) spelen samen Spiegel im Spiegel van componist Arvo Pärt. Het Vituskoor onder leiding van  Gerard de Ridder zingt het ontroerende Die mij droeg op adelaarsvleugels van Huub en Trijntje Oosterhuis. 

Gedenken. Dierbaren die elders over de grens zijn en die nog altijd deel zijn van ons leven.
Op Allerzielen klinken hun namen weer.

Impressie Allerzielen 2018:

La Fête des Trépassés / All souls

Un moment de silence pour commémorer nos morts. 
Allumer une petite lumière. 
S´arrêter en silence. 
Une pierre inscrit avec leurs noms. 
Partager ses souvenirs. 
Une photo, un petit mot ou autre symbole…..  

Pendant la Fête des Trépassés, l´église sera ouverte: Samedi 2 novembre de 10h-22h

Samedi 2 novembre à 19h30  Temps pour commémorer ensemble 
avec musique et prière (en néerlandais

Adresse de l´église: St. Vitus  Melkpad 12

 

 

Light a candle. 
Stand still for a moment. 
Write a name on a pebble. 
Give voice to a memory. 
Leave behind a photo, note or other symbol. 
Find someone that listens. 

Around All Souls the church is open: Saturday 2th November 10 am – 10pm

Saturday 2nd November 7.30 pm  – Time for joint remembrance
Gathering with music, prayer and text (in Dutch)

 

old-catholic St. Vitus Church – Melkpad 12 Hilversum

 

 

Kijken naar God

Achter ons praten of denken over God schuilt een godsbeeld. Concreet, abstract, in symbolen of woorden. En misschien kun je wel zeggen: hoeveel kerkgangers, zoveel godsbeelden. Toch zijn er woorden of symbolen die in ieder geval herkenbaar zijn voor meerdere mensen. Vader of Eeuwige, bron van leven, licht.
Wie of wat zie ik als ik naar God kijk? Hoe kom ik eigenlijk aan dat beeld? Deze en meer vragen borrelden op tijdens de vieringen op zondag 27 oktober.

’s Morgens begon om 10.00 uur een door de werktafel vieren inhoud gegeven viering. Geen eucharistie, want er was geen voorganger.

In liederen en teksten kreeg het zoeken naar mogelijke reacties op het onderwerp Kijken naar God vorm. De Schriftlezing uit Jesaja riep weer een heel ander een godsbeeld op dan de meesten voor ogen hadden.

Veel aanwezigen gingen in op de uitnodiging om hun godsbeeld te verwoorden. Dat was zorgvuldig woorden kiezen en weten dat daarmee toch niet lang niet alles gezegd was.         


Ook ’s avonds werd in het viermoment van Aan Tafel & Meer stilgestaan bij hoe wij over God denken. Hoe dicht dat beeld aansluit bij onszelf en dat er toch ook nog dat ongrijpbare buiten ons is.
Het viermoment was aangekondigd als ‘picknick met God’. Een groot geruit picknickkleed, gedekt met borden en bestek en stroken met namen voor God lag voor in de kerk, als sfeervolle illustratie van het Picknick met God-verhaal dat gelezen werd, een picknick met God.

 

 

 

Zomaar zo’n zondag met vieringen waarin we aan het denken werden gezet en waarbij we elkaar wijzer maakten.

 

Vieren met pan en pollepel

Al meerdere malen hebben de leden van de bloemengroep de kerkgangers verrast met sfeervolle schikkingen. Zorgvuldig bij elkaar gekozen kleuren, bloemen met betekenis en een manier van samenstellen die kennis en creativiteit aantonen. Dat er op de zondag van de oogstdienst iets moois in de kerk zou staan, dat leek geen verrassing. Niets was minder waar.

Al bij de entree in het portaal werd verwezen naar het onderwerp van de dienst: dankbaarheid voor datgene waarvan wij mogen leven, voor hetgeen wijzelf als oogst van ons werk mogen opmerken en het delen daarvan. In de schikking van zomaar van de straat geraapt materiaal – kastanjes, dennenappels, eikels, bladeren, kleurige bessen – stond een mand met vele levensmiddelen. Pakjes, blikken en flessen die bestemd zijn voor de Voedselbank.

Binnen in de kerk werden de bloemschikkingen met nog meer plezier en waardering bekeken: de bloemschikkers hadden niet alleen groen materiaal gebruikt, maar ook levensmiddelen verwerkt in de schikkingen. Een oranje zigzaglijn van soeppakjes, kleine potjes jam in het bloemstuk op de communiebank, pasta als verrassende blikvanger. Voor het altaar een prachtige schouwspel van strak glimmende pannen, groene bladeren en bloemen, flessen olijfolie, compleet gemaakt met een pollepel.

Op een mooie manier onderstreepte de bloemengroep het belang van vieren in dankbaarheid en geven met plezier.
Tijdens het offertorium werden niet alleen brood en wijn naar voren gebracht, maar werden ook alle door parochianen ingebrachte levensmiddelen voor de voedselbank voor de altaartrap gezet. De collecte tijdens deze viering wordt – verdubbeld door het kerkbestuur – meegegeven met de kratten naar de Voedselbank.

Dank aan alle gevers, dank aan de leden van de betrokken en vindingrijke bloemengroep!