Gedachtenis zichtbaar

‘Het is Allerzielen en we staan stil, hier, bij de vele namen die jullie hebben doorgegeven,’ sprak priester Marieke Ridder aan het begin van het Allerzielen-gedenkmoment op het kerkplein. In de boomtakken veel, heel veel boomschijfjes met namen van overledenen die één voor één werden genoemd. Cellist Sebastiaan van Eck speelde prachtige muziek terwijl bijna tweehonderd namen klonken en schijfjes een plek kregen aan de takken. Elke naam een mens die gemist wordt.
Als afronding werd een schijfje opgehangen voor allen die overleden zijn aan corona en een blanco boomschijfje – één zonder naam – voor hen van wie wij de naam niet kennen, de naam die bij God wel bekend is.
In het gebed werd gedankt voor de mensen die ons zijn voorgegaan, voor wat zij ons voorgeleefd hebben, ons gegeven hebben; ook werd benoemd dat niet alle relaties goed zijn geweest, dat er afscheid was geweest van mensen met wie we het graag ook goed hadden gehad, wat spijtig genoeg niet is gelukt.
‘Moge de Eeuwige zijn mantel om ons, om jou heenslaan en moge hij ons dragen.’ Met de zegen werd dit kleine moment van gedenken afgesloten.


Allerheiligen

We vieren zondag 1 november Allerheiligen. In de lezingen horen we over verlangen naar anders en in zijn zaligsprekingen spreekt Jezus over de hoop die er is voor de armen van geest, de zachtmoedigen, de vredestichters, de treurenden en anderen. Woorden die dat visioen en de realiteit verbinden.  Allerheiligen anno nu. Hoe vieren we dat?

De eucharisitieviering op zondag 1 november begint om 10.00 uur. Vooraf aanmelden kan op deze website via reserveringen. En in de kerk wordt, zolang u niet zit, een mondkapje gedragen. Maar met dit alles ook: welkom!

Allerzielen

Op Allerzielen, 2 november, gedenken we onze overledenen. We noemen hun naam en denken aan wie ze waren en wie ze voor ons zijn geweest.
Dit jaar vieren we Allerzielen op afstand en toch ook nabij.

De voornamen van overledenen, worden – opgeschreven op een boomschijfje – buiten op het kerkplein aan de takken van een boom opgehangen. Aan het begin van de avond worden al die namen voorgelezen en zal pastoor Victor een gebed uitspreken. 
We komen hiervoor niet samen, alleen de pastoor en lezers zijn op het plein, maar nodigen wel iedereen uit om thuis die avond een gedachteniskaars aan te steken en zo samen in verbondenheid-op-afstand onze overledenen te gedenken.

Parochianen, maar ook niet-parochianen kunnen een voornaam doorgeven. Dit kan
– via e- mail (naar (allerzielenmelkpad@gmail.com) tot maandag 2 november – 18.00 uur
of
– op maandag 2 november tussen 9.00 en 18.00 uur via mobiel (app of bellen op 06 – 2790 7991).

U/je krijgt dan maandag een YouTube-link toegestuurd, waarmee het voorleesmoment virtueel via een live-stream kan worden meegemaakt. 
En wie geen naam doorgeeft, maar wel graag dat moment wil zien: geef dit door via mail, telefoon of app.
De boomschijfjes blijven hangen tot woensdag 4 november. Daarna worden ze met wierook verbrand, de rook omhoog kringelend naar de hemel…



Hoor dan!

Zondag 25 oktober vieren we de zondag van het grootste gebod. In een krachtige tekst uit Deuteronomium horen we woorden over het wezen van het leven, ons leven. Dat daar verschillend over gedacht kan worden blijkt ook uit de evangelietekst van die zondag. Waar gaat het ons om? Hoe staan wij dan in dat leven? 
Voorganger op deze zondag is priester Jutta Eilander. De viering begint om 10.00 uur en vooraf aanmelden is nodig. Dat kan hier. Tenslotte is er momenteel een beperkt aantal mensen (max dertig) dat in de kerk kan meevieren.

Vergeet niet uw mondkapje mee te nemen. Na de viering is er geen koffie en nog even samen napraten buiten doen we nu ook niet meer.
Bent u verkouden, niet fit: blijf thuis en beterschap!
En wilt u graag even iemand spreken, even uw hart luchten: de pastoor mag gebeld worden!

En wat de afbeelding bij dit bericht te maken heeft met deze zondag? Na de viering zullen we het weten!

Houd de arts in ere

Er zijn van die momenten dat een bijbeltekst opeens meer opvalt, uitnodigt om nog eens te lezen. Die woorden zijn niet veranderd, wij zijn het die er anders naar luisteren. Omdat er iets in onszelf of iets om ons heen niet meer hetzelfde is.
De eerste lezing in de viering op zondag 18 oktober kan zo overkomen. ‘Eer een arts’, zo begint de lezing, ‘want je hebt hem nodig,…’ en dan volgen meer opmerkingen waarover nagedacht kan worden. Zondag 18 oktober is de zondag van H. Lucas, evangelist. Van hem wordt gezegd dat hij geneesheer was, mogelijk lijfarts van Paulus. In de viering gaat het om meer dan dat. 

De eucharistieviering begint om 10.00 uur en voorganger is priester Nico Schoorl. U dient zich vooraf aan te melden en dat kan hier.
Maximaal dertig kerkgangers mogen aanwezig zijn, kerkgangers mét een mondkapje. Na de viering is er geen koffie en nog even samen napraten buiten doen we nu ook niet meer.
Bent u verkouden, niet fit: blijf thuis en beterschap!
En wilt u even iemand spreken, even uw hart luchten: de pastoor mag gebeld worden!

Na de persconferentie van dinsdag 13 oktober jl heeft de landelijke kerk het corona-protocol aangepast. Meer hierover op oudkatholiek.nl

afbeelding: De evangelist Lucas, Anthonie Blockland van Montfoort (1574)

 

Meer dan normaal

Zoomend denken Bernd Wallet, aartsbisschop-elect van Utrecht, en Dick Schoon, bisschop van Haarlem, hardop na over de situatie nu in de tweede coronagolf. Hun gesprek ziet en hoort u hier.

 

Uitgenodigd

Een feestmaal op een berg en een feestmaal in een bruiloftszaal. Met beelden en verhalen vragen de bijbellezingen op de zondag van de koninklijke bruiloft – 11 oktober – onze aandacht.

De eucharistieviering begint om 10.00 uur. En graag weer tijdig vooraf aanmelden via deze link. Zeker nu er maximaal dertig kerkgangers in de dienst mogen zijn, kunt u zo voorkomen dat u zondag bij de kerkdeuren te horen krijgt dat er helaas geen plaats meer is.

En vergeet u uw mondkapje niet? U dient dit te dragen bij binnenkomst tot u op uw zitplaats zit en na de viering wanneer u de kerk weer verlaat.

 

Oogstdienst

Het had wel iets van een processie, zoals de kinderen van de kinderkerk na hun moment buiten de kerkmuren weer binnenkwamen: met gepaste trots liepen ze naar voren met enorme bieten en pompoen in hun handen. In de oogstdienst op 4 oktober waren zij zelf aan het werk gegaan in de kerktuin. Want groeien lijkt soms wel vanzelf te gaan, maar er komt heel wat werk bij kijken!
En willen we volgend jaar oogsten, dan moeten we nu daarvoor plannen maken en in actie komen. Het stukje grond voor de pastorie zal er in ieder fleurig uitzien, als al de bollen die na de viering geplant zijn ook bloemen voortbrengen. En reken maar dat er dan ook gezoemd wordt, door de bijen!

In de viering van 4 oktober liepen we met mondkapjes op de kerk in. Vanwege de bijzondere viering waren er mondkapjes met een ‘oogst’sticker. Tegen het einde van de viering nam onverwacht een koorlid het woord om de kerkbestuursleden te bedanken voor hun inzet in deze tijd van zoeken, organiseren, omschakelen en de moed erin houden. Als dragers van deze spontane dank stonden voor het altaar ananassen met een mooi tekstkaartje klaar. Het gebaar ontroerde pastoor Victor die het kerkkoor hartelijk bedankte.