V.V. (Vita’s Volleybaldag)

Op maandag 9 april was het eindelijk zover. Om 10.45 uur stond ons illustere team (Bart N., Bart B., Stephanie, Alice, Antonio, Elbert, Melanie, Michael, Annemarie en Herman) klaar om te vertrekken richting Egmond aan Zee. Niet voor een strandwandeling – het weer werkte daar ook echt niet aan mee – maar voor een heerlijk dagje volleyballen waar 15 teams de eer van hun parochie verdedigde.
Na een plezierig en nat ritje kwamen we om 12.00 uur in Egmond aan. Om 12.30 uur begon het toernooi en onze eerste wedstrijd was tegen ‘No stress'(de jongeren van het ZAKKamp met Frederike van de Water). Deze wedstrijd wisten we nipt en zonder stress te winnen met 31-29. Hierna mochten we tegen de Hoetepetoetjes (familie Hoet). Dit was een erg leuke en zeer spannende pot die we helaas net verloren met 25-23. Daarna walsten we over Gouda heen met 46-24 en kwam het op de laatste pot aan of we door konden stormen naar de halve finale. Iets wat ons de laatste jaren altijd gelukt is, lukte ons dit jaar helaas niet. We moesten aantreden tegen de Kampleiding – altijd een geduchte tegenstander – en verloren na wat discutabele arbitraire beslissingen met 31-29. Het toernooi zat er voor ons op. De finale was tussen de parochies Egmond en Alkmaar. Deze wist Egmond te winnen. De derde plek ging naar de Hoetepetoetjes die de kleine finale van de Kampleiding wist te winnen. Voor ons reste niets meer dan een prachtige 9e plaats in het eindklassement. Toch was het weer een heerlijk dagje en volgend jaar gaan we weer voor het podium!
Vita Nuova
 

Stel, ik zoek een kerk…

Wat is dat, oud-katholiek? De avond op dinsdag 24 april (jawel, de folder hierboven heeft een drukfout…) kan u misschien een antwoord geven op die vraag.Op die datum is er een bijeenkomst over wat de oud-katholieke kerk geloof en de St. Vitusdparochie, Hilversum. De bijeenkomst is gratis toegankelijk en begint om 20.00 uur in de kerk aan het Melkpad.

Het idee van de bijeenkomst is afkomstig van de parochianen van de Oud-Katholieke Kerk zelf. Zij zijn ervan overtuigd, dat zij lid zijn van een geloofsgemeenschap die veel mensen aan zal spreken. Bezoekers van de bijeenkomst krijgen informatie via een film, een inleiding en rondleiding door de kerk, gevolgd door een open gesprek. De oud-katholieke gemeenschap laat zien wie ze is en wat ze doet. En vragen staat meer dan vrij!

Voor aanmelding en meer informatie: pastoor Leen Wijker.

Zangavond

Wie van zingen houdt of eens wil uitproberen of zingen wat voor hem of haar is, is woensdagavond 18 april hartelijk welkom op de zangavond. Op deze avond kunnen deelnemers kennismaken met de breedheid en gevarieerdheid van de oud-katholieke zangcultuur: van gregoriaans via protestantse melodieën en Engelse hymnen tot liederen van Huub Oosterhuis en natuurlijk ontbreken ook de ‘echte’ oud-katholieke liederen van Rinkel en Verhey niet.

Zingen is een belangrijk onderdeel van de oud-katholieke liturgie. In die liturgie gaat het om participatie. Daarom zingen oud-katholieken op zondagochtend in een voortdurende afwisseling van priester, koor en gemeente. Kerkmusicus Bart Klijnsmit en pastoor Leen Wijker lichten dit toe op 18 april.

Bart Klijnsmit zal de deelnemers ook wat kneepjes van het zingen leren. Want hoe zing je nu eigenlijk gregoriaans? En waarom zingen we nog steeds gregoriaanse liederen? Op de zangavond ontdekken de deelnemers hoe één en dezelfde psalm op verschillende manieren gezongen kan worden.

De zangavond begint om 20.00 uur en duurt tot 21.30 uur. In de pauze is er muziek en na de zangavond is er nog gelegenheid voor een drankje. Deelname is gratis.

Het koor van de oud-katholieke St. Vitus werkt aan de avond mee. In verband met de catering is aanmelden gewenst. Dat kan door een email te sturen naar pastoor@stvitus.nl.

De merel in de kinderpaasnacht

Het  verhaal van Jezus’ arrestatie, zijn veroordeling en dood roept een heel ander gevoel op dan het verhaal van Kerstmis. De kinderen en hun ouders die toch naar de Kinderpaasnacht kwamen kregen wel een bijzondere viering mee. In de kerk werd met afbeeldingen op de beamer verteld over de laatste uren van Jezus. Einde verhaal? Nee, iedereen ging naar buiten, naar het vuur dat brandde op het kerkplein. Daar werd de grote paaskaars aangestoken, teken van iets groots en bijna niet te geloven: de opstanding van Jezus. In de kerk werd het licht van de paaskaars verspreid en werd elk kind en iedere aanwezige zo’n lichtdrager. Verrassend was het verhaal van de merel daarna. In de vogelgeluiden hoorden we hoe het verdriet over de dood van Jezus via heel veel vragen omsloeg in een vrolijk lied over het leven dat verder gaat. Als aandenken aan de boodschap van Pasen kregen alle kinderen een vogelhuisje mee.

Hoogfeest van Pasen

Jezus is opgestaan uit de dood. Zonder beeld of beeldspraak. Een dode komt tot leven. Als je je daarbij niet zo makkelijk iets kan voorstellen, ben je in goed gezelschap: Maria, Petrus en de andere kopstukken uit zijn vriendenkring hadden er dezelfde moeite mee. Over de naaste vrienden van Jezus, die Hem na zijn opstanding nota bene voor zich zagen staan zegt het verhaal: ‘Toen ze Hem zagen, vielen ze op de knieën, maar sommigen twijfelden.’

Het is ook een niet te bevatten wonder. Een wonder dat de wereld moest redden. Zo’n soort wonder was dan ook wel nodig voor de missie die Hij op zich genomen had. Hij kwam toch om mensen te redden en het kwaad de wereld uit te helpen? Zijn terechtstelling was toch een daad van uiterste liefde? Hij moest er toch voor zorgen dat de weg tussen mensen en God weer vrij zou komen en het kwaad en de dood overwonnen zouden worden?  Dit kaliber vragen kan alleen maar beantwoord worden met zo’n kaliber wonder.

En dus, missie geslaagd?
Nou nee, ogenschijnlijk niet. Want de krant lijkt er niet door veranderd. Het journaal maakt geen melding van een plotselinge daling in wereldwijde sterftecijfers. De kinderen jengelen nog net zo hard en de hypotheek moet blijven afbetaald. Om over veel erger kwaad maar niet te spreken. Het koninkrijk dat Hij voorstond, lijkt onmogelijk.

En dus, missie mislukt?
Nou nee. Niet als je de Bijbel moet geloven. Jezus heeft met zijn leven, dood en verrijzenis een fundament gelegd onder dat nieuwe koninkrijk van Hem. En iedereen die over zijn schouder heeft meegekeken, iedereen die ook maar even gedacht, geloofd of gehoopt heeft het bouwwerk te zien wat Hij zag, wordt gevraagd te helpen om eraan verder te bouwen.

Maar dat soort woorden schiet ook meteen te kort. Want het is niet: ‘Jezus heeft zijn werk gedaan en nu moeten wij het zelf maar afmaken’. De kerk van al die eeuwen gelooft dat het koninkrijk waar Jezus over sprak al is gekomen en tegelijkertijd nog komen moet. Dat God zelf er voor zorgt, maar dat het tegelijk op onze bijdrage hangt. Een bijdrage die slagen kan, omdat Hij het wonder heeft geleverd. En niet alleen het wonder, maar ook de kracht om zelf aan de gang te gaan. Het lijkt geheimtaal, maar het wordt duidelijk als we het doen. Dat is het geheim, waarvoor christenen zich altijd gesteld hebben gezien.

En er volgt meer van dat soort geheimtaal uit de opstanding van Jezus. Wat dacht je van: ‘In zijn opstanding vinden wij zelf ook het eeuwige leven’. ‘Door zijn opstanding heeft de dood ook in ons leven niet langer het laatste woord’. ‘God heeft zich door Christus met de mensen en de wereld verzoend’. Ja, Mission completed dus, maar nog lang niet klaar.

(Tekst uit Intercity Bestemming Pasen)

(Afbeelding uit Het Goede Week Kwartet)