Parochianen onderweg

Margreet van de Water en haar gezin bezochten Assisi:

4  oktober dierendag.
Ook de dag van de H.Franciscus, de monnik die met de dieren kon praten.

Afgelopen zomer waren wij op vakantie in Umbrie. Een prachtig gebied met beboste heuvels en middeleeuwse stadjes. Temidden hiervan ligt Assisi, de woonplaats van Franciscus. Franciscus werd in 1182 geboren en was de zoon van een rijke lakenhandelaar. Tijdens een machtsstrijd tussen Assisi en Perugia werd hij gevangen genomen en ernstig ziek. Na zijn vrijlating veranderde zijn leven geheel. Hij maakte zich los van rijkdom en luxe en ging leven in armoede. Hij knapte het kerkje van San Damiano op, waar later de heilige Clara ging wonen met een aantal zusters. 

De familie verklaarde hem voor gek, maar Franciscus trok zich er niets van aan en ging verder. Hij trok rond door het landschap, kreeg 12 gezellen en preekte.
Ze woonden bij elkaar in nederigheid en Franciscus schreef een eenvoudige orderegel. Er kwamen steeds meer broeders. Regelmatig trok Franciscus zich langere tijd terug in grotten om alleen te zijn en te bidden.
Deze grotten zijn nu nog te vinden in de bossen rond Assissi.


de kapel onder het geboortehuis van Franciscus

Als je door het landschap reist, is het niet moeilijk voor te stellen hoe Franciscus in het gebied is rondgetrokken.
Assisi is een mooi middeleeuws stadje boven op een heuvel. Jaarlijks komen er vele pelgrims en alles staat er in het teken van Franciscus. Na zijn dood werd vrij snel een grote basiliek gebouwd. De bisschop begreep dat het een bedevaartsoord zou worden. De basiliek bestaat uit een boven- en benedenkerk. De bovenkerk is volledig beschilderd. In de fresco’s wordt telkens gelijkenis gezocht tussen de bijbelverhalen over het leven van Jezus en het leven van Franciscus.  De fresco’s zijn inmiddels volledig gerestaureerd na de aardbeving enige jaren geleden. De tombe van Franciscus wordt bereikt via de meer weelderige benedenkerk. Eigenlijk is de prachtige basiliek een grote tegenstelling met de eenvoud en armoede die Franciscus predikte.

Het was een bijzondere ervaring om deze stad te bezoeken en ons te verdiepen in het gedachtegoed van Franciscus. Volgens hem bestaat het wezen van onze roeping als christen eruit dat ieder op zijn eigen onvervangbare wijze, zoals God het ons persoonlijk gegeven heeft, een godsgeschenk wordt voor onze medemens. Een gedachte die mij aanspreekt. 

Bron: Vieren en gedenken, J.N. van Ditmarsch, 2004