Lampionnenlichtjes in de kerk

‘Elf november is de dag, dat mijn lichtje branden mag’ zong jong en oud tijdens de viering van afgelopen zondag. De kinderen liepen daarbij een rondje door de kerk, zodat het licht in hun zelfgemaakte lampionnen goed zichtbaar was voor iedereen. Licht brengen in de wereld, dat hadden we allemaal goed begrepen uit het verhaal van de Romeinse soldaat Martinus. Hij had oog voor de armen en deelde met hen. Hij deed dat omdat hij de woorden van Jezus gehoord had. Dezelfde woorden uit het Mattheus-evangelie die wij in de viering hoorden: ” Wie hongerigen te eten geeft, dorstigen laat drinken, wie zorgt voor vreemdelingen en gevangenen, en kleding geeft aan wie niets heeft om aan te trekken, die laat ook Mij niet in de steek. Wat je voor de ander doet, heb je gedaan voor Mij.”

Pastoor Wijker en de kinderen liepen langs de glas-in-loodramen waarin deze werken van barmhartigheid te zien zijn.

Bij het verhaal van deze zondag was geen preek nodig, de boodschap was zo al duidelijk.
We zongen erover in het laatste lied:

Handen heb je om te geven van je eigen overvloed,
en een hart om te vergeven wat een ander jou misdoet.

Voeten heb je om te lopen naar een mens die eenzaam is,
en een hart om waar te maken dat geen mens een eiland is.

Een opdracht om mee aan de slag te gaan.