Van witte en zwarte doeken

Na het uitbundige begin van de Goede Week op Palmzondag jl keerde weer een soort van rust in de kerk,maar wel een vreemd soort rust met ingehouden adem om wat er nog komen gaat.Het grote kruis op het kerkplein leek al gauw een vertrouwd deel van het plein.Tot donderdag er een groot wit doek om het kruis heen wapperde. Alles kwam opnieuw in beweging: er was weer een eucharistieviering waarin het Gloria  klonk,brood en wijn werden gedeeld en het laatste avondmaal van Jezus werd herdacht.
Maar ook werd aan het einde van de viering het kaarslicht gedoofd en het altaar leeg gemaakt als teken van de verlatenheid en eenzaamheid van Jezus’ laatste nacht. Vrijdag, Goede Vrijdag, hangt een zwart doek om het kruis;vernedering, veroordeling, kruisiging. Jezus’ leven loopt ten einde.

 

In de viering van 15.00 uur zal de priester het kruis de kerk binnendragen en dan zingt hij:
‘Aanschouwt het hout des kruises waaraan het heil van de wereld heeft gehangen’.