“Ik geneer me om een collega mee te nemen naar de kerk”

en meteen springt er iemand van zijn stoel en laat duidelijk weten dat hij het daar dus niet mee eens is, want ….  Maar dan neemt een ander het woord en somt even op wat er in de kerk aan drempels ligt voor iemand de viering echt kan meemaken. Met de beschrijving van dit moment bevinden we ons inmiddels in het tweede deel van de najaarsgemeentevergadering. Twee maal per jaar is er een officieel moment waarin kerkbestuur en parochianen agendapunten bespreken en besluiten evalueren.

   

Woensdag 15 november was zo’n moment. Zo werd onder andere gekeken naar de agenda voor de synode, de vergadering van de landelijke kerk die volgende week zal plaatsvinden. Punten werden toegelicht, meningen gevraagd. Ook kwamen plannen van de verschillende werkgroepen op tafel en was er ruimte voor een ieder om zijn of haar eigen vragen voor te leggen.

 

Na de pauze – waarin het ‘vergaderen’ doorgaat in de wandelgangen, ook heel belangrijk! – werd de saamhorigheid van de parochie voor een dik half uur moedwillig verbroken en viel de groep uiteen in twee partijen, voor- en tegenstanders. Als in het van televisie bekende Lagerhuis mochten de partijen reageren op een stelling die de gespreksleider aangaf. Dat betekende andersom denken wanneer je het eigenlijk eens was, maar argumenten van oneens moest geven. Het was een speels gebeuren, maar ondertussen dachten we wel scherp na over de voors en tegens van de stellingen.

   

“Ik geneer me om een collega mee te nemen naar de kerk”
Zo ja, wat doen we daar aan en indien nee, uitnodigen die collega!

klik hier voor enige reacties op video