Uittocht naar Almere

Waarheen de reis zou moeten gaan, vroeg de chauffeur voor hij de
motor van de touringcar startte. “ Almere “ was het antwoord; voor die
bestemming waren zo’n 45 parochianen ingestapt in de bus. Zondag 12
maart bleef de kerkdeur aan het Melkpad dicht en vierde parochie
Hilversum mee met de kerngroep in Almere.
De busreis met krentenbollen en drinkpakjes was al een hele
gebeurtenis, maar ook het samenvieren met de mensen in Almere was een
bijzondere ervaring.

Naast de busreizigers waren nog een aantal parochianen met eigen
vervoer gekomen en het aandeel Hilversum zorgde voor een goed gevulde
kapel.
De liturgie, de woorden, de priester, het was ons allemaal vertrouwd, maar door de
‘ kleinschaligheid’ kreeg het een andere beleving mee.
Dicht naast elkaar – geen lege banken ertussen! – in een halve cirkel
rond het altaar gezeten, onderstreepte het gevoel van gemeenschap.

Ook werd ik me sterker bewust hoe belangrijk het is om trouw te zijn in
de kerkgang. Zeker in zo’n kleine gemeenschap als de kerngroep in
Almere is het zo merkbaar als meer plaatsen leeg blijven en een stem
minder klinkt.
De Uittocht naar Almere eindigde (nog) niet in het beloofde land, maar
bracht ons wel weer verder in het besef dat we ook als kerk onderweg
zijn. Als ‘grote’ parochie en als kleinere kerkgroep hebben we een
missie en een boodschap voor de wereld om ons heen. Juist in deze
veertigdagentijd mogen we dat weer helder voor ogen krijgen.

Inge van Maaren