Denkend door de advent

De kleur van de Advent is paars, tijd voor bezinning, inkeer. Wie inspiratie zoekt voor deze tijd kan dat vinden in bijvoorbeeld de dagelijkse korte filmpjes van de videoadventskalender op de website van de landelijke kerk.
Hoop wordt geboren is de rode draad in de filmpjes.

Ook digitaal te volgen is de adventsretraite  Zie, ik kom spoedig! op Ignatiaansbidden.nl. Wie hier zijn/haar e-mailadres achter laat, ontvangt tot aan kerst elke dag een mail met onder andere een tekst en vragen om dieper op die tekst en het eigen leven in te gaan. 



afbeelding uit de digitale adventsretraite Zie, ik kom spoedig!

De Visie-adventskalender biedt elke dag een psalmtekst aan en zo zijn er meer boeken, kalenders, websites en andere vormen die in de Advent stof tot overdenken aanbieden.
En wie nog een goede tip hierover heeft, laat het weten in een reactie!

Spanning

Verwachting, uitzien, waken. De zondagen van de advent kennen een spanning. Vol verwachting klopt mijn hart – ook dat – en meer.  Want geen passief afwachten, maar alertheid wordt gevraagd. Vanuit het verlangen naar vrede, gerechtigheid, heelheid van de schepping. Grote woorden die kunnen zo makkelijk kunnen verflauwen tot een loze frase zonder uitwerking. Verwachting, uitzien, waken: we vieren de zondagen van de advent.

Op de eerste zondag van de advent start de kinderkerk met het project: Het beste nieuws. Elke week horen we nieuwe berichten, maar wat is het beste nieuws? Geen simpele vraag. Intrigerend genoeg voor ons allen om daar eens over na te denken. 
Voorganger in de eucharistieviering op zondag 29 november is emeritus-aartsbisschop Joris Vercammen. 

Wilt u meevieren, meldt u zich dan vooraf aan via deze website. Voor u de kerk binnengaat wordt u gevraagd naar uw gezondheid. Bij koorts, verkoudheid en andere klachten die coronaverschijnselen zouden kunnen zijn, blijft u natuurlijk thuis. In de kerk wordt een mondkapje gedragen.
Bij deze een goede tijd op weg naar Kerstmis gewenst!

Achter zo’n luikje

Zelf door zo’n luikje van een adventskalender gaan en ontdekken wat erachter zit. Met net zo’n nieuwsgierigheid als waarmee die luikjes op andere adventskalenders worden geopend; een plaatje, een chocolaadje, een bijbeltekst, badzout, een wijze spreuk, speelgoed … Er is veel wat achter zo’n luikje kan zitten!
Bij de Levende Adventskalender, een initiatief van de Bethlehemkerk, staan in de periode van de Advent tussen 30 november en 24 december op wisselende momenten diverse deuren gastvrij open om u te ontvangen voor ontmoeting. Een lichtsnoer van 23 adressen door heel Hilversum. Ons Melkpad-adres is een van die 23.

Op vrijdag 4 en 11 december en op woensdag 16 december is de kerk open van 10 tot 12 uur. Voor even een praatje, misschien een kaars aansteken of gewoon maar een moment stilte. 
Stap door die ‘luikjes’ en ontdek andere mensen die u verwachten!

 

 

Naar beneden

Tijdens de viering van verjaardag van kerkwijding, voor onze parochie komende zondag 22 november, luisteren we naar schriftlezingen vol beweging. We horen over Jakob hoe hij onderweg is, vluchtend naar ver van thuis, en droomt over een ladder richting hemel en engelen die omhoog en naar beneden gaan. Omhoog en naar beneden is ook de beweging die Zacheüs maakt in de evangelielezing uit Lucas. En beide verhalen vertellen over meer. Verjaardagsverhalen van kerkwijding. 

Wilt u meevieren? Welkom! De eucharistieviering begint om 10.00 uur, priester en oud-pastoor van Hilversum Wietse van der Velde zal voorgaan.
Bij elkaar komen kan alleen als een ieder gezond is, zich vooraf heeft aangemeld (zie hier) en ook in de kerk een mondkapje draagt.

 

 

 
 

Vieringen

Voorganger, cantor, organist, koster, hygiënist en natuurlijk u. Ook in deze herfstmaanden hopen we elke zondagochtend samen te kunnen vieren.
Voor u naar de kerk komt is het nodig dat u zich aanmeldt. Dus elke keer opnieuw, ook al bent u een vaste en trouwe kerkganger. Dat aanmelden kan via deze link. Zo weten we of er voldoende zitplaatsen zijn voor wie willen komen en zo is ook bekend wie op die zondagmorgen bij elkaar zijn geweest mocht dat onverhoopt nodig zijn.
Bij binnenkomst wordt gevraagd naar uw gezondheid, of u corona-klachten heeft. Eigenlijk onnodig, want had u klachten of twijfelde u over mogelijk besmet zijn, dan was u al niet gekomen. Maar toch.
In de kerk dragen we een mondkapje. Eenmaal op uw zitplaats mag dat af, mag ook op blijven.

Tot zondagochtend!

11.11: Dé dag!

11 november is de dag dat mijn lichtje branden mag! En dat mag gelukkig vandaag en ook de komende dagen nog steeds; een lichtje laten branden voor als het (te) donker wordt. Of zelf zo’n lichtpuntje zijn voor iemand die het moeilijk heeft.
Dit: Kijk mijn lichtje, zelf gemaakt, en vanavond mag ik, laat op straat, dit zullen we vandaag niet of veel minder horen en zien.
Hopelijk staan veel lampionnen vanavond te stralen in de vensterbanken en blijft sint Maarten een feest van delen, van licht, vrolijkheid en alle goeds. En liedjes zingen, dat moeten we ook vooral blijven doen!

(foto: Sint Martinus deelt zijn mantel, 2018)

Willibrordus

De feestdag van de H. Willibrordus (7 november) vieren we op zondag 8 november. Deze Ierse monnik bracht met zijn metgezellen het Evangelie naar de lage landen. Hij bouwde twee kerken op het huidige Domplein. Een daarvan werd opnieuw gewijd aan de heilige Martinus van Tours, inderdaad, de sint Maarten van 11 november.

De eucharistieviering op 8 november begint om 10.00 uur. Voorganger is priester Nico Schoorl.
In navolging van de richtlijnen van de landelijke kerk en de maatregelen van de regering zijn er nieuwe aanpassingen. Zo zullen er geen misdienaars zijn, is er helaas ook geen kinderkerk en neemt één cantor de gezangen op zich.
Wie wil meevieren dient zich aan te melden en met mondkapje op een zitplaats in de kerk te zoeken. En natuurlijk alles op minstens anderhalve meter. Eenieder wordt verzocht om na de viering kerk en kerkplein te verlaten en niet te blijven napraten. 

 

Een groot, gapend gat

Geraakt door het sterven van zoveel mensen in de afgelopen maanden als gevolg van covid-19 maakte parochiaan Anneke een kunstwerk dat ons doet stilstaan bij hun overlijden. Het object staat tot aan de eerste zondag van de advent voor het altaar.

Binnen een strakke omlijsting is een wirwar van takken zichtbaar met in het midden een groot, gapend gat. Anneke, werkzaam in de zorg, vertelt erbij:
‘Voor velen van ons kende het leven begin dit jaar allerlei zekerheden. We kwamen op tijd op ons werk, hadden plannen voor de vakantie, verheugden ons op feesten en een sportzomer, om maar wat te noemen. En toen kwam maart en viel er zoveel stil. En in dat stilgevallen leven moesten we opnieuw een weg vinden in onzekerheden en angsten, met als toekomst een mistig gat. Een leven op afstand, ook op momenten dat je dicht bij een ander wil zijn. Dat virus sloeg en slaat hard toe, ontwricht en neemt levens. Het zijn die overledenen, sommigen zo alleen gestorven, aan wie ik met dit object wil denken. De kaars erachter is voor mij een teken van hoop dat het ooit weer goed komt.’